tag:blogger.com,1999:blog-62552475804832268622011-06-07T23:37:34.460-07:00Can't smile without you!flowerhttp://www.blogger.com/profile/18245228076586675616noreply@blogger.comBlogger61100tag:blogger.com,1999:blog-6255247580483226862.post-67419055875915110282007-06-07T21:36:00.002-07:002007-06-07T21:36:42.260-07:00<a href="http://library.car.chula.ac.th/search?/a{697}{721}{697}{695}{711}{721}{697}/ab9d1b9b7c7d1b9/1%2C33%2C62%2CB/frameset&FF=ab9d1b9b7c7d1b9+bad8b3c2d0bbc3d0c0d1c8c3&amp;3%2C%2C9">โครงการศึกษาวิจัยการดูแลสุขภาพทางเลือกสำหรับผู้ติดเชื้อเอดส์ผู้ป่วยเอดส์: โครงการประมวลและสังเคราะห์องค์ความรู้สุขภาพ ทางเลือกด้านสมุนไพร เขตภาคกลาง</a> นันทวัน บุณยะประภัศรกรุงเทพฯ : สำนักโรคเอดส์ วัณโรคและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์, กรมควบคุมโรค, 254635 แผ่น<br /><br /><br />ศัพท์แพทย์ไทย / สำนักงานข้อมูลสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล; นันทวัน บุณยะประภัศร, บรรณาธิการ<br />Imprint<br />กรุงเทพฯ : สำนักงาน, 2546<br />Edition<br />พิมพ์ครั้งที่ 2<br /><br /><br />สมุนไพร ไม้พื้นบ้าน / บรรณาธิการ: นันทวัน บุณยะประภัศร, อรนุช โชคชัยเจริญพร<br />Imprint<br />กรุงเทพฯ : สำนักงานข้อมูลสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, 2539-<br />Edition<br />พิมพ์ครั้งที่ 1<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6255247580483226862-6741905587591511028?l=nidsi.blogspot.com' alt='' /></div>leaveshttp://www.blogger.com/profile/17254858376196784780noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6255247580483226862.post-21349171634835758482007-06-07T21:27:00.000-07:002007-06-07T21:27:31.736-07:00<a href="http://bp0.blogger.com/_DUAbgP9894w/RmjZ284PJMI/AAAAAAAAAAM/XTaMD0yYL1g/s1600-h/4014.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073544518311027906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_DUAbgP9894w/RmjZ284PJMI/AAAAAAAAAAM/XTaMD0yYL1g/s320/4014.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>รูปดอกไม้สวยมั้ย</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6255247580483226862-2134917163483575848?l=nidsi.blogspot.com' alt='' /></div>leaveshttp://www.blogger.com/profile/17254858376196784780noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6255247580483226862.post-81849525170258991572007-06-07T21:11:00.000-07:002007-06-07T21:11:20.245-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_ZvG-A47G-48/Rmi_n0zMj7I/AAAAAAAAABs/F-mYKKe_uZs/s1600-h/w1.jpg"></a><div><div>คุณเคยรู้สึกว่าเป็นส่วนเกินไหมคะ<br />แตกต่าง...ที่อยู่ท่ามกลางผู้คนเหมือน...อยู่คนเดียว<br />แตกต่าง...ที่เข็มแข็งเหมือน...อ่อนแอ<br />แตกต่าง...ที่หัวเราะเหมือน...ร้องไห้<br />แตกต่าง...ที่ยิ้มเหมือน...เศร้า<br />แตกต่าง...ที่ความฝันเหมือน...เป็นเพียงจินตนาการ<br />แตกต่าง...ที่เต็มที่แล้วเหมือน...ยังขาดอะไรไป<br />แตกต่าง...ที่เพียงพอเหมือน...ไม่พอเพียง<br />แตกต่าง...ที่พูดไปมากมายเหมือน...ไม่มีใครฟัง<br />แตกต่าง...ที่ไม่เป็นไรเหมือน...ใจเจ็บมากๆ<br />แตกต่าง...ที่สู้ไหวเหมือน...จะถอยดื้อๆ<br />แตกต่าง...ที่มีส่วนร่วมเหมือน...เป็นส่วนเกิน<br />แตกต่าง...ตรงคำว่าเราเหมือน...เหงาเพียงลำพัง<br />วันนี้มาสดุดีให้กับความเหงาค่ะ....</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6255247580483226862-8184952517025899157?l=nidsi.blogspot.com' alt='' /></div>flowerhttp://www.blogger.com/profile/18245228076586675616noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6255247580483226862.post-34390105092059171712007-06-07T21:10:00.001-07:002007-06-07T21:10:38.035-07:00<a href="http://bp3.blogger.com/_ZvG-A47G-48/RmjWlUzMj8I/AAAAAAAAAB0/B59MttEQrtg/s1600-h/dandelion_blowing_in_wind_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073540916959809474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_ZvG-A47G-48/RmjWlUzMj8I/AAAAAAAAAB0/B59MttEQrtg/s320/dandelion_blowing_in_wind_1.jpg" border="0" /></a><br /><div><div>ภัยพิบัติทางธรรมชาติี่เกิดขึ้นทุกปีในประเทศไทยเป็นพื้นที่ชายฝั่งทะเลที่ถูกกัดเซาะหายไปเป็นบริเวณกว้างชั่วเวลา 30 ปีประเทศไทยหายไปแล้วกว่า แสนไร่ อันตรายที่สุด คือจังหวัดสมุทรปราการ และที่ บางขุนเทียน กรุงเทพฯ อัตราการกัดเซาะกว่า 25 เมตรต่อปี และ20-25 เมตร ต่อปี ตัวเลขจากผู้ทำวิจัยมา 10 ปี คือ รศ.ดร.ธนวัฒน์ จารุพงษ์สกุล ภาควิชา ธรณีวิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ยังัังมีอีกหลายจังหวัดที่ชายฝั่งหาย เช่น ชลบุรี ระยอง 5จุดวิกฤตชายฝั่งทะเลไทย1.ชายฝั่งทะเลบ้านแหลมสิงห์-ปากคลองขุนราชพินิจใจ จ.สมุทรปาการ ระยะทาง 12.5 กม. ถอยร่นเข้ามาประมาณ 700 - 800 เมตร2.ชายฝั่งทะเลปากคลองราชพินิจใจ - บ้านท่าตะโก เขตบางขุนเทียน กทม. ระยะทาง 5.5 กม. กัดเซาะ 20-25 เมตรต่อปี หายไป 400-800 ม.3.ชายฝั่งทะเลบ้านเคียนดำ-บ้านบ่อนนท์ อ.ท่าศาลา จ.นครศรีฯ4.ชายฝั่งทะเลบ้านแหลมตะลุมพุก-บ้านบางบ่อ อ.ปากพนัง จ.นครศรีฯ5.ชายฝั่งบ้านเกาะทัง-บ้านหน้าศาล จ.นครศรีฯ ความยาวประมาณ 23 กม. อัตราการกัดเซาะประมาณ 12 ม.ต่่อปี สาเหตุของการกัดเซาะ1.การกัดเซาะเนื่องมาจากคลื่นลมในทะเล2.การลดลงของพื้นที่ป่าชายเลน3.การลดลงของตะกอนจากแม่น้ำ4.การทรุดตัวของแผ่นดินทั้งนี้ถ้ายังมองว่าเรื่องนี้ไม่สำคัญไม่เร่งดำเนินการแก้ไขเสียแต่ตอนนี้สุดท้ายพื้นที่ชายฝั่งทะเลที่เรายังเห็นๆกันอยู่ในวันนี้คงจะมีสภาพไม่ต่างจากหลักกิโลเมตรกลางน้ำที่โผล่ให้เห็นอยู่ลิบๆเหมือนที่บางขุนเทียนก็เป็นได้จาก นอกจากปัญหาน้ำปริมาณมหาศาลที่มากจนเกินกว่าเขื่อนที่มีอยู่ในประเทศไทยจะรองรับได้ทั้งหมด จนก่อให้เกิดปัญหาน้ำท่วมในหลายจังหวัด แต่ยังมีอีกปัญหาหนึ่งที่เกิดขึ้นกับประชาชนที่อยู่อาศัยในหมู่บ้านขุนสมุทรจีน ต.แหลมฟ้าผ่า อ.พระสมุทรเจดีย์ จ.สมุทรปราการ หมู่บ้านที่กำลังจะหายไปจากแผ่นดินไทย! เหตุผลที่หมู่บ้านดังกล่าวกำลังจะหายไปก็คือปัญหา “การกัดเซาะชายฝั่งทะเล” ที่กัดกินชายฝั่งหมู่บ้านนี้ไปถึง 3 - 4 กิโลเมตร ทั้งนี้ หมู่บ้านขุนสมุทรจีน ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 9 ต.แหลมฟ้าผ่า อ.พระสมุทรเจดีย์ จ.สมุทรปราการ มีพื้นที่ทั้งหมด 790 ไร่ ประชากร 420 คน มี 168 หลังคาเรือน แต่ปัจจุบันนี้เหลือเพียงแค่ 105 หลังเท่านั้น โดยรศ.ดร.ธนวัฒน์ จารุพงษ์สกุล หัวหน้าโครงการวิจัยแก้ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งทะเล อาจารย์ประจำคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นคนนำนักศึกษาชมรมเยาวชนธนาคารโลกเข้าพบกับผู้ใหญ่บ้าน “สมร เข่งสมุทร” ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 9 บ้านขุนสมุทรจีน โดยผู้ใหญ่บ้านกล่าวว่ารู้สึกดีใจที่คนรุ่นใหม่เข้ามาสนใจเรื่องนี้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ชาวบ้านต่อสู้กันมา 30 ปี จากที่อยู่กันมาเป็นพันๆ ตอนนี้คนก็หายไปหมดเหลือแค่ 200-300 คน มีแต่คนแก่กับเด็กๆ “เราแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นโดยใช้วิธีที่บรรพบุรุษเคยทำมา ก็คือการใช้ไม้ลวกปักไว้ การตั้งเสาไฟฟ้ากลางทะเลเพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้น้ำทะเลกัดเซาะเข้ามา หรือมีการรณรงค์ การปลูกป่าชายเลน แต่วิธีดังกล่าวเป็นเพียงแค่การแก้ปัญหาที่ปลายเหตุเท่านั้น เพราะวัสดุที่นำมาใช้ไม่ว่าจะเป็นไม้ลวก ซึ่งเป็นไม้ที่มีอายุการใช้งานที่ไม่นาน หรือเสาไฟฟ้าที่มีราคาสูงมาก ชาวบ้านคงไม่มีเงินมากพอที่จะไปซื้อเสาไฟฟ้ามาปักไว้ได้ วิธีหนึ่งที่ชาวบ้านสามารถที่จะทำได้ก็คือ การปลูกป่าชายเลน แต่กว่าป่าที่ปลูกจะโตก็อาจจะไม่ทันต่อการป้องกันการกัดเซาะของน้ำทะเลที่เกิดขึ้นทุกปี” ผู้ใหญ่บ้านกล่าว รศ.ดร.ธนวัฒน์ อธิบายสภาพปัญหา สาเหตุ และหนทางออกเพื่อปูพื้นให้กับนักศึกษาที่เข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ว่าปัญหา“การกัดเซาะชายฝั่งทะเล” เป็นปัญหาที่ทั่วโลกกำลังประสบซึ่งทำให้พื้นดินของโลกหายไปกว่าร้อยละ 30 สำหรับแนวชายฝั่งไทยซึ่งยาวประมาณ 2,700 กิโลเมตร ต่างประสบปัญหานี้ ซึ่งทำให้แผ่นดินหายไปถึง 130,000 ไร่ทั่วประเทศ และสำหรับแนวชายฝั่งอ่าวไทยซึ่งได้แก่จังหวัดสมุทรปราการ ฉะเชิงเทรา สมุทรสงคราม และกรุงเทพมหานครถือได้ว่าเป็นพื้นที่ที่ประสบปัญหานี้รุนแรงอันดับต้นๆ ของโลก และพื้นที่หมู่บ้านขุนสมุทรจีนถือว่าประสบปัญหารุนแรงที่สุด “สาเหตุที่ทำให้การกัดเซาะชายฝั่งที่เกิดขึ้นเป็นปกติกลายเป็นปัญหารุนแรงในปัจจุบัน มีหลายปัจจัยด้วยกัน ได้แก่ ภาวะโลกร้อนที่ทำให้สภาพอากาศแปรปรวน ทำให้น้ำทะเลขึ้นสูงอย่างน่าตกใจ, การสร้างเขื่อนซึ่งทำให้ตะกอนดินที่เคยไหลจากแม่น้ำมาสู่ปากแม่น้ำกลายเป็นแผ่นดินงอก หายไป 75%, การทรุดตัวของแผ่นดินเนื่องจากพื้นที่รอบชายฝั่งอ่าวไทยเป็นเขตพัฒนาอุตสาหกรรม และป่าชายเลนเสื่อมโทรมเนื่องจากอาชีพการเลี้ยงกุ้งและการตัดไม้ หากปล่อยให้ปัญหาที่ดำรงอยู่ต่อไปโดยไม่แก้ไข จะทำให้อัตราการกัดเซาะจะทวีความรุนแรงกัดเซาะชายฝั่ง 65 เมตรต่อปี และภายในไม่กี่ 10 ปีข้างหน้าชุมชนรอบสนามบินสุวรรณภูมิจะถูกกัดเซาะและได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน” เมื่อฟังกลุ่มนักศึกษาได้ทราบภาพโดยรวมแล้ว พวกเขาก็แยกกลุ่มเพื่อแสดงความเห็น อภิปรายหาทางออก พวกเขาเห็นว่าปัญหาใหญ่ ปัญหาแรก คือคนในสังคมไม่ทราบและตระหนักว่าปัญหานี้เป็นสิ่งใกล้ตัวและรุนแรง เมื่อคนส่วนใหญ่ไม่เห็นเป็นปัญหา ภาครัฐจึงไม่ได้ขยับเรื่องนี้อย่างจริงจัง ปัญหาที่สองคือเรื่องเงินทุนในการดำเนินการซึ่งต้องใช้เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้พวกเขายังเดินทางไปเห็นของจริงที่วัดขุนสมุทราราม และทางเดินที่พวกเขาเดินเป็นทางเดินไม้ยกสูงจากน้ำและคันดินที่ถูกถมให้สูงเพื่อกันน้ำท่วมถึง ทั้งนี้ตัวโบสถ์วัดขุนสมุทรารามเป็นโบสถ์เล็กๆ ที่ยกพื้นสูงกว่า 1 เมตร ชาวบ้านบอกกับกลุ่มนักศึกษาว่าหากในช่วงน้ำขึ้นแล้ว ระดับน้ำปริ่มขอบหน้าต่างโบสถ์เลยทีเดียว และเมื่อกลุ่มนักศึกษาเดินไปถึงริมฝั่งอาจารย์ธนวัฒน์ได้ชี้ให้ดูพื้นคอนกรีตที่อยู่ไกลลิบว่าที่นั่นเคยเป็นโรงเรียนมาก่อน หลังจากนั้นชมรมเยาวชนโลกได้เดินค้นหาต้นกล้าและเพาะต้นกล้าในเรือนเพาะชำ เพื่อนำไปปลูกป่าชายเลนในอนาคต โดยพวกเขาแบ่งกลุ่มกันทำงานกันและเริ่มเดินลัดเลาะไปตามคันดิน เดินหาต้นแสมอ่อน ใช้ทั้งมือและไม้เซาะดินเลนเหนียวๆ รอบต้นอ่อนไม่ให้รากขาดและตาย และเมื่อได้ต้นอ่อนจำนวนหนึ่งแล้ว พวกเขาก็นำไปต้นอ่อนที่ได้ไปเพาะปลูกในเรือนเพาะชำ ต่อจากนั้นพวกเขานำผลการอภิปรายหาทางออกของปัญหาเมื่อช่วงเช้ามาดูกันอีกครั้ง เพื่อสรุปรวมว่าพวกเขาคิดอะไร และอยากจะทำอะไรต่อไปหลังจากนี้ สำหรับสิ่งที่อาจารย์ธนวัฒน์ทำอยู่ก็คือทำวิจัยเชิงปฏิบัติการ โดยวิจัยทุกแง่มุมของผลกระทบของการกัดเซาะชายฝั่ง เสนอหนทางแก้ไขและสร้างตัวแบบวิธีการแก้ไขโดยให้หมู่บ้านขุนสมุทรจีนเป็นกรณีตัวอย่างให้ภาครัฐได้เห็นว่าสามารถทำได้จริงและคุ้มค่าที่จะทำ “ผมได้ออกแบบเสาสามเหลี่ยมซึ่งสามารถป้องกันแรงกระแทกคลื่นและทำให้เกิดการงอกของพื้นดิน เมื่อดินงอกแล้ว เราก็จะนำต้นกล้าไปเพาะที่ดินบริเวณนั้นให้เกิดเป็นป่าชายเลน ทำให้มันเป็นแนวป้องกันทางธรรมชาติ และเป็นแหล่งทรัพยากรธรรมชาติไปในตัว ซึ่งหากทำได้จริง นอกจากเราจะทำให้ปัญหานี้หมดไป สิ่งแวดล้อมชายฝั่งเราจะดีขึ้นด้วย” อาจารย์ธนวัฒน์กล่าว ด้าน “วิษณุ เก่งสมุทร” หนึ่งในทีมวิจัยชาวบ้านกล่าวว่า การกัดเซาะของพื้นที่ชายฝั่งนั้นนอกจากจะทำให้พวกเขาเดือดร้อนในเรื่องพื้นที่ทำกินแล้ว ยังทำให้วัฒนธรรมท้องถิ่นของพวกเขาสูญหายไปด้วย “ตอนนี้คนที่อยู่ในหมู่บ้านเป็นเด็กกับคนแก่ คนส่วนใหญ่อพยพไปหมดเพราะทำมาหากินไม่ได้ คนเฒ่าคนแก่ก็เลยไม่มีใครให้สืบต่อ แม้แต่สถานที่ที่เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของคนในหมู่บ้านก็ต้องย้ายหลายต่อหลายครั้ง เช่น ศาลเจ้าพ่อหนุ่มน้อยลอยชาย หรือ วัดขุนสมุทรารามซึ่งตอนนี้เรียกว่ายื่นอยู่ในทะเลเลยก็ว่าได้” สุดท้ายผู้ใหญ่บ้านสมรกล่าวว่าเธอดีใจเป็นอย่างยิ่งที่เห็นเยาวชนมาช่วยหมู่บ้าน มาช่วยประเทศชาติ เพราะนี่เป็นปัญหาของชาติ “ถ้าหมู่บ้านนี้หายไป ที่อื่นๆ ก็จะค่อยๆ หายตามไป ตัวเราเองก็เราก็พยายามทุกทางเพื่อช่วยเหลือตัวเอง ปลูกป่าเหมือนคนบ้า เอาไม้ปัก เอาเสามาปักตามมีตามเกิดอย่างที่เห็น เราถือว่าเราต้องช่วยตัวเองก่อน ก่อนที่คนอื่นจะมาช่วย ก็เห็นจะมีทีมของอาจารย์ นี่แหละที่เขาช่วยอย่างจริงๆ จังๆ ก็ขอบคุณเด็กๆ แล้วก็อาจารย์ค่ะ”....<br /><a href="http://www.oknation.net">http://www.oknation.net</a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6255247580483226862-3439010509205917171?l=nidsi.blogspot.com' alt='' /></div>flowerhttp://www.blogger.com/profile/18245228076586675616noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6255247580483226862.post-61244145567780936222007-06-07T00:28:00.001-07:002007-06-07T00:28:10.190-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_ZvG-A47G-48/RmezcUzMj0I/AAAAAAAAAAk/KwOzD8gj4vA/s1600-h/2518.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073220804457303874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_ZvG-A47G-48/RmezcUzMj0I/AAAAAAAAAAk/KwOzD8gj4vA/s320/2518.gif" border="0" /></a><br /><div>สมการ + ความคิด = การเริ่นต้น<br />การเริ่มต้น + ปลายทาง = การก้าวเดิน<br />การก้าวเดิน + ระยะทาง = การเรียนรู้<br />การเรียนรู้ + กาลเวลา = การเติบโต<br />การเติบโต + ความรู้สึก = ความรัก<br />ความรัก + การตามหา = การคาดหวัง<br />การคาดหวัง + ความผิดหวัง = ความทุกข์<br />ความทุกข์ + ความสุข = ความรัก<br />ความรัก + ความสมหวัง = ความสุข<br />ความสุข + การจากลา = ความเศร้า<br />ความเศร้า + ความห่วงใย = ความรัก<br />ความรัก + ความห่างไกล = ความคิดถึง<br />ความคิดถึง + กาลเวลา = ความเหงา<br />ความเหงา + ความห่วงใย = ความผูกพัน<br />ความผูกพัน + ความผูกพัน = คำสัญญา<br />คำสัญญา + กาลเวลา = ความเปลี่ยนแปลง<br />ความเปลี่ยนแปลง + ความรัก = รอยน้ำตา<br />รอยน้ำตา + กาลเวลา = ความเข้มแข็ง<br />ความเข้มแข็ง + ความอ่อนโยน = จิตใจ<br />จิตใจ + ความรู้สึก = หัวใจ<br />หัวใจ + ความฝัน = โชคชะตา<br />โชคชะตา + กาลเวลา = ความจริง<br />ความจริง + ความเท็จ = มนุษย์<br />มนุษย์ + มนุษย์ = สังคม<br />สังคม + วัฒนธรรม = ประเทศ<br />ประเทศ + ประเทศ = โลก<br />โลก + จักรวาล = ระบบสุริยะ<br />ระบบสุริยะ + มนุษย์ = วิทยาศาสตร์<br />วิทยาศาสตร์ + การค้นคว้า = เทคโนโลยี<br />เทคโนโลยี + พัฒนา = วัตถุนิยม<br />วัตถุนิยม + สังคม = ค่านิยม<br />ค่านิยม + มนุษย์ = ความต้องการ<br />ความต้องการ + ความโลภ = กิเลส<br />กิเลส + มนุษย์ = ความไม่สิ้นสุด<br />ความไม่สิ้นสุด + มนุษย์ = สัจธรรม<br />สัจธรรม + ชีวิต = เวียนว่ายตายเกิด<br />เวียนว่ายตายเกิด + ความเชื่อ = ศาสนา<br />ศาสนา + คำสั่งสอน = ความดี<br />ความดี + ความเลว = คน<br />คน + วัฒนธรรม = ภาษา<br />ภาษา+สื่อสาร = ความคิด<br />ความคิด + สมการ = การเริ่มต้น</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6255247580483226862-6124414556778093622?l=nidsi.blogspot.com' alt='' /></div>flowerhttp://www.blogger.com/profile/18245228076586675616noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6255247580483226862.post-484009785905227792007-06-07T00:18:00.000-07:002007-06-07T00:18:44.992-07:00<a href="http://bp1.blogger.com/_ZvG-A47G-48/RmexREzMjyI/AAAAAAAAAAU/T1NhTnqWnpc/s1600-h/z1_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073218412160519970" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_ZvG-A47G-48/RmexREzMjyI/AAAAAAAAAAU/T1NhTnqWnpc/s320/z1_1.jpg" border="0" /></a><br /><div><strong><span style="color:#3366ff;">ลองสังเกตุตัวเองดู</span> </strong><br /><strong>ว่าในตัว มีสารความเหงา เชื้อความเศร้า บ้างไหม</strong><br /><strong>อาการของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป ส่วนใหญ่จะเป็นๆ หายๆ ความรุนแรงขึ้นกับระยะฟักตัว </strong><br /><strong>โดยส่วนใหญ่<span style="color:#ff0000;">อาการมักกำเริบ</span>ในช่วงฝนตกพรำๆ หรือ อากาศหนาว...แต่ไม่แน่นะคะ ในบางรายขณะที่อุณหภูมิภายนอกจะสูงปรี๊ด </strong><br /><strong>แต่อาการก็เกิดกำเริบได้มีคนเป็นกันเยอะ...เพราะติดต่อง่าย ไม่ต้องอาศัยพาหะ<br />อาการของโรคอาจทำให้รู้สึก โหวงเหวง เคว้งคว้าง แต่ไม่เจ็บปวดบำบัด..รักษาได้ แต่ไม่มีวันหายขาด...คนเหงาๆ เศร้าๆ จะอาการทุเลาลง ก็ต่อเมื่อได้กำลังใจจาก...คนรักจาก...เพื่อนจาก...ครอบครัว...และ...จาก...ตัวเอง....</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6255247580483226862-48400978590522779?l=nidsi.blogspot.com' alt='' /></div>flowerhttp://www.blogger.com/profile/18245228076586675616noreply@blogger.com0